“Ik deed gewoon mijn werk, maar kreeg er iets heel bijzonders voor terug”
Toen haar naam door de zaal klonk, keek Marcelina Monteiro eerst om zich heen. Ze dacht even dat ze het verkeerd had verstaan. Pas toen haar collega’s begonnen te juichen, drong het langzaam tot haar door: zij was Schoonmaker van het Jaar 2026. “Ik had dit echt nooit verwacht,” vertelt ze. “Ik ging overal zonder verwachtingen naartoe. Eerst de nominatie, daarna de finale en uiteindelijk won ik ook nog. Dat was heel bijzonder.”
De overwinning was het hoogtepunt van een reeks bijzondere momenten. Van een onverwacht jurybezoek op haar werk tot de finale tijdens Interclean Amsterdam en alle felicitaties die daarna volgden. Toch bleef er voor Marcelina één ding hetzelfde: iedere dag met plezier haar werk doen.
Een bijzondere reis
Het begon op een doodgewone werkdag in Het Oogziekenhuis Rotterdam. Tenminste, dat dacht Marcelina. Tot collega’s, familie en de jury haar verrasten met het nieuws dat ze finalist was voor de verkiezing Schoonmaker van het Jaar 2026. “Ik was compleet overdonderd. Ineens stond iedereen om me heen. Dat moment vergeet ik nooit meer.”
Daarna volgde het ene bijzondere moment na het andere. Ze vertelde haar verhaal aan de jury, liet zich fotograferen en ontmoette tijdens de finale collega’s uit heel Nederland. Voor iemand die liever achter de schermen werkt dan op een podium staat, was dat behoorlijk spannend. “Ik ben niet iemand die graag in de belangstelling staat. Ik dacht steeds: waarom ik? Er zijn zoveel collega’s die iedere dag met net zoveel inzet hun werk doen.”
Deze prijs is van ons allemaal
Marcelina ging dan wel met de gouden bokaal naar huis, voor haar voelt de titel nog steeds niet als een persoonlijke overwinning. “Ik zie deze prijs vooral als een compliment voor alle collega’s met wie ik samenwerk. We doen het samen. Zonder elkaar kom je nergens.”
Dat typeert Marcelina. Al bijna veertig jaar staat ze klaar voor collega’s. Ze helpt waar dat nodig is en zorgt iedere dag voor een schone, veilige en prettige omgeving. “Ik probeer gewoon mijn werk zo goed mogelijk te doen. Als iemand hulp nodig heeft, help ik. Dat voelt voor mij heel normaal.”
Juist dat maakte zoveel indruk op de jury en haar collega’s.Niet alleen haar vakmanschap, maar ook haar betrokkenheid en de rust waarmee ze haar werk doet.
De waardering raakte haar het meest
Na de overwinning stroomden de felicitaties binnen. Collega’s kwamen speciaal naar haar toe, familie leefde intens mee en ook vanuit het ziekenhuis kreeg ze veel warme reacties. “Dat heeft me echt geraakt. Zoveel mensen namen de tijd om me te feliciteren. Dan besef je pas hoeveel waardering er is.”
Toen ze de gouden bokaal officieel in ontvangst nam, voelde dat opnieuw bijzonder. “De beker krijgt thuis een mooie plek. Maar wat ik het meest meeneem, zijn alle mensen die zo blij voor me waren. Dat vergeet ik nooit meer.”
Volgens Marcelina heeft de verkiezing nog iets anders laten zien. “Ik hoop dat mensen hierdoor ook zien hoe mooi ons vak is. Achter een schone omgeving zit iedere dag hard werk van veel collega’s. Daar mogen we best wat vaker trots op zijn.”
Gewoon weer aan het werk
Met haar pensioen in zicht voelt de titel Schoonmaker van het Jaar als een prachtige bekroning van haar loopbaan. Of ze zichzelf sinds haar overwinning anders ziet? Marcelina moet lachen. “Nee hoor. Morgen ga ik gewoon weer aan het werk. Dat doe ik nog steeds met net zoveel plezier als al die jaren hiervoor.”
Na een korte stilte voegt ze er nog iets aan toe. “De titel is heel bijzonder. Maar uiteindelijk gaat het voor mij nog steeds om hetzelfde: zorgen dat mensen in een schone en prettige omgeving terechtkomen. Dat blijft het mooiste aan mijn werk.”
Schoonmaker van het Jaar 2026, fotograaf Marjolijn Tenge
Andere berichten
